شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش صدر اعظم
آنکه درگاهش با چرخ همی گویدنه مرا مانی و نه با تو رقیبستم
که تو مطموره بیدادی و من دایمملجا خائف و ما و ای غریبستم
ای خداوند پی مدح تو در محضرمن یکی شاعر دانای لبیبستم
که گهر ریزم و از غالیه دان خیزممشک تر بیزم و با نفخه طبیبستم
همه دانند ز قحطانی و عدنانیبعد اما بعد این بنده خطیبستم
گر ادیبم بممالک شمری شایدکه ممالک را من نیک ادیبستم