شمارهٔ ۱۹۶ - از حکایات بخشش قاآن ۴ بیت به شهری کش از بس هوا بود سردز سردی کس آنجا زراعت نکرد ترب کاشت مردی و آمد بباراز آن دسته ای برد زی شهریار بهر برگ و هر بیخ قاآن رادیکی بالش زر بدان پیر داد ز دهقان بری گشت رنج و کربشد از حاصل آن ترب در طرب