شمارهٔ ۱ - خطاب به آقای میرزا احمدخان مدعی العموم
چامه من پیش گفتارت بدان ماند که کسدر سپهر آرد ستاره در بهشت آرد گیا
چون فراوان آزمودم دیدمت با دار و برددر سخن جادو کنی وز خامه داری کیمیا
دانش از گفت تو در گوش اندر آرد گوشواربینش از کلک تو اندر دیده دارد توتیا
هوش را پوری و دانش را پدروین نی شگفتکت رضی الدین خداوند سخن باشد نیا
تو سپهرستی و این بیناره گویان خاک رهتو پرندستی و این بیداد جویان بوریا
دشمنان داد هرجا سر بر آرند از زمیننرم کوبیشان چنان چون دانه اندر آسیا