شمارهٔ ۱۲۷
سراج الهدی حاج ملاعلیکه نفسی زکی بود و حبری ملی
کنوز حکم در دلش مختفیرموز هدی از لبش منجلی
دلش گنجی از ما سوی الله تهیز اسرار عین الیقین ممتلی
فلست اخاف من العاذلینو لم اخش مما یقولون لی
چو فضلش برافروخت نارالقریخرد مقتبس بود و او مصطلی
دبستان و محراب و منبر گذاشتبفرزند فرزانه عبدالعلی
سفر کرد از این دارو در ماتمشپریشان عدو گشت و گریان ولی
امیری به تاریخ گفتا لقدقضی نحبه الحاج ملاعلی