شمارهٔ ۵

۲۰ بیت

بزغت شمس الخدود من سموات القدودو جنینا الورد من و جنه ابکار و خود

رافلات فی ثیاب من حریر و برودحسبتهاالعین حورالعین فی دارالخلود

غاده فیهن کالسمط من الدر النضیدقدها غصن به اینع رمان النهود

بابی حورآء اقدیها طریفی و تلیدیضربت فی فرعهاالمسک بماورد و عود

و حکست شاکله الارام فی جفن وجیدو قضیب البان فی حسن قیام و قعود

فشفینا النفس من تقبیلها رغم الحسودو سقینا شربه من کفها شرب الیهود

کلما نشرب قلنا یالهاهل من مزیدو شدالطیر علی الاغصان انواع النشید

من قواف و اعاریض طویل و مدیدو حکمی القمری عن سجع حبیب و ولید

و حمامات الحمی یروین عن شعر لبیدوالثریا شبه عنقود بدت او کعقود

نضدت من لولو فی نحرا تراب عنیدو طلوع القمر الا زهر من افق بعید

کطلوع الخیر من راحه مولانا الفریدحط فی اطرازند رحنا فی یوم عید

یوم تایید الامام المصطفی عبدالحمیدآیه الرحمن کهف الخلق سالار الجنود

و امین الله ذی العزه و الملک السدیدثامن السبع العلی السامی علی سعدالسعود

و ابوالداهیه الدهیاء ذوالطن الشدیدبطشه یفری قلوب الخصم من قبل الجلود

لا بسکین حدید و برمح من حدیدهزمن ذکراه روحی یا غداه العید عودی

فلقد بورکت یا عید مع الفال السعیدیا امیرا سارفی موکبه جیش الوجود

و غدا طوع یدیه الناس طارا کالعبیدقد ملکت الخلق بالاحسان من بیض و سود

و کذا تستعبد الناس باحسان وجودخصمک المشئوم امسی کقدار فی ثمود

یا مفیدا مستفیدا من نوال و سجودبا بی انت و امی من مفید مستفید

عش حمیدا سالما فی شاهق القصر المشیدکل یوم لک من عیش جدید فی جدید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر توصیفی زیبا و شاعرانه از شادی و زیبایی عالم و همچنین از بزرگی و مقام شخصیتی ویژه به نام "عبدالحمید" دارد. شاعر از زیبایی حوران بهشتی، گل‌ها و نعمت‌های بهشتی صحبت می‌کند و به احساس خوشحالی و شگفتی‌ای که در روز عید به وجود آمده اشاره می‌کند. او عبدالحمید را به عنوان یک رهبر بزرگ و محترم توصیف می‌کند که عشق و خوبی را به مردم هدیه می‌دهد و آنها را به بندگی و غلامی محبت‌های خود دعوت می‌کند. شاعر با زبان توصیفی غنی، محبت و بزرگی این شخصیت را در روز عید به تصویر می‌کشد و برای او آرزوی سلامتی و شادکامی می‌کند.