شعر
به ابر پنهان کرد آفتاب تابان رابه سبزه بنهفت آن لالهبرگ خندان را
به سوی هر دو مهاش بر دو شاخ ریحان بودبه شاخ مورد بپیوست شاخ ریحان را
بتی که خستهدلان را به بوسه درمان استدریغ دارد ازین درد دیده درمان را
به ابر نیسان مانم کنون من از غم اوسزد که صنعت خوب است ابر نیسان را
به یک گذر که سحرگاه بر گلستان کردبهشت کرد سراسر همه گلستان را